28 września – schronisko na miarę XX wieku

Osiedle Rodzinnej Strzechy było pierwszym elbląskim osiedlem tak starannie i gruntownie zaprojektowanym. Obok niewielkich domków i bloków zaplanowano zieleńce i boiska oraz zamykający całość dom bramny, mieszczący schronisko młodzieżowe.

Pierwsze schronisko młodzieżowe na świecie zostało założone przez Richarda Schirrmanna około 1909 roku. Ten niemiecki nauczyciel, podczas jednej z organizowanych dla swoich uczniów wycieczek, zmuszony został przez ulewę do schronienia się w pustej szkole. Wpadł wówczas na pomysł wykorzystania szkół, które były puste podczas wakacji, na pensjonaty dla podróżującej w grupach po kraju młodzieży. Pomysł przyjął się szybko i w 1930 roku w Niemczech było już ponad 3.000 schronisk.

Pierwsze elbląskie schronisko zorganizowano w szkole Pestalozziego, przy ul. Loży 5 (dziś Pestalozziego). Jednak w roku 1928 było ono już zbyt archaiczne, bo i sama szkoła, zorganizowana w zaadaptowanym dawnym szpitalu miejskim, była w kiepskim stanie. Nowe schronisko zaprojektowano przy ul. Pionierskiej w tzw. „domu bramnym”. Było w nim 100 miejsc noclegowych, czynnych przez cały rok. Opiekunem schroniska był Georg Sehlmann. Uroczyste otwarcie schroniska, z udziałem nadburmistrza dr Martena, oficjeli i pastora, który dokonał poświęcenia, odbyło się 28 września 1928 roku.